"माझे दलितायन - भाग ६"

"माझे दलितायन - भाग ६"

मुंबईला वंदन हेयर कटिंग सलून चालविणारे राम नगरकर हे नाभिक गृहस्थ भारतीय समाज व्यवस्थेतील "जातीची उतरंड" आपल्या "विच्छा माझी पुरी करा" या वगनाट्यातून व "रामनगरी" या एकपात्री प्रयोगातून अतिशय विनोदी पध्दतीने सादर करीत असत.थोडासा तसा प्रयत्न मी माझ्या

"माझे दलितायन" या लेखमालेतून करून पहातो.

आमच्या हाॅस्पिटल बॅचमधे एक "एकतर्फी" प्रेम साकारू लागले होते.दोघांच्या जाती वेगळ्या ! मग हे जुळवायचे तरी कसे ? "जातीची उतरंड" तेव्हा तर आजच्यापेक्षा जास्त कडक होती.मग आमच्या नुसत्याच प्रदीर्घ चर्चा चालायच्या.गाडी आंतरजातीय विवाह करावे की नाही ? या प्रश्नावर अडकायची.मग प्रत्येक जातीचे आचार,विचार, आहार,विहार यांचे विच्छेदन केले जायचे.काय श्रेष्ठ,काय कनिष्ठ याचा उहापोह व्हायचा.यावर कधी तरी एकमत होणे शक्य आहे का ? शेवटचा मार्ग म्हणजे मोजायला सोपा असा पैसा ! ज्या व्यवसायात जास्त पैसा तो मोठा ! पण "पैसा झाला खोटा आणि पाऊस आला मोठा" असे झाले तर ?

अशी अनेक उदाहरणे मी पाहिलेली आहेत.विवाह जुळविणे व सावरणे हे कार्य परमेश्वराने माझ्या मागे स्वखुशीने लावून दिलेले असावे.त्यामुळे आयुष्यभरात असे अनेक अनुभव घेता आले. आंतरजातीय विवाह टिकवणे हे तुलनेने अवघड असते,हे मात्र खरे !